Ik ben

Ik heb ooit moeten kiezen tussen een carrière als zanger en een baan in de civiele techniek. Dat ik voor het laatste gekozen heb, heeft vooral te maken met mijn fascinatie voor grootschalige, complexe civiele projecten. En ik ben niet de enige die er zo over denkt; als wij ’s nachts op het spoor doorwerken, staan er tientallen belangstellenden achter de hekken te kijken: betoverd door wat ze zien! Het is inderdaad indrukwekkend hoe een verzameling mensen er samen in slaagt om in een relatief korte tijd een bouwwerk te realiseren. Er komt namelijk zoveel bij kijken; er kan dus ook zoveel mis gaan. Dat is misschien wel het meest relevant in mijn werk: voorkomen dat er “brandjes” ontstaan, die de uitvoering in de weg staan. Op basis van mijn brede ervaring, weet ik precies waar mogelijke knelpunten zitten. Daarom besteed ik veel aandacht aan risicomanagement en aan preventie. Als er dan ergens ingegrepen moet worden, doe ik dat, resoluut. Verantwoordelijkheid nemen en de gevolgen daarvan accepteren hoort bij mijn werk, en het past ook bij mij. Ik loop niet weg als iedereen naar mij kijkt omdat ik een beslissing forceer. Bühne-angst heb ik niet, maar dat wist ik al… .